💢تماشای آنلاین فیلم و سریال با برنامه اندرویدی💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢viralmoviee (وایرال مووی)💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢دریافت برنامه از سایت goviralmoviee.com (وایرال مووی) 💢
‫چهار سال پیش، نیک و آدری اسپیتز...
‫موفق شدن خبرسازترین ‫پرونده قتل‌های قرن رو حل کنن
‫خدای من! ‫خدای من!
‫- بکشیمش بیرون؟ ‫- نه، یه چاقوی ۳۰ سانتیه
‫میذارمش سر جاش
‫نذار سر جاش
‫همانند داستان‌های موفقیت آمیز شبانه...
‫نیک و آدری ‫فوری از شغل خود استعفا دادن...
‫و پس انداز خود را...
‫صرف این کردن تا همچنان ‫کارآگاه خصوصی باشن
‫- آره. ‫- ایرادی نداره یه لحظه برم؟
‫همم. نه، راحت باش
‫واقعا داری توی گوش من چیپس می‌‌خوری؟
‫روت می‌شه سرم داد بزنی؟ ‫خوبه خودم دیدم دوتا نوشیدنی میگو زدی تو رگ
‫اینقدر حواس منو پرت نکن. باشه؟
‫متاسفانه، خیلی خوب پیش نمیره
‫مردها به برهه‌ی خاصی تو زندگی‌شون میرسن. ‫مشکل از تو نیست
‫البته نه همه‌ی مردها
‫- نه، ولی... ‫- از دستم عصبانی نشو
‫شنیدم یکی دیگه اومده توی زندگیت، ران
‫واقعا؟ اونم بعد از ۲۵ سال؟
‫عزیزم...
‫رفته بودم واسه سالگرد ازدواج‌مون ‫یه مهمونی غافلگیری برات بگیرم
‫- نه، وای چقدر قشنگ! ‫- این...
‫- دست بردار. دوستت دارم. ‫- خیلی ببخشید
‫ببخشید، بچه‌ها
‫اگه می‌شه این فاکتور رو پرداخت کنین...
‫تا شما دو تا مرغ عشق عاشق رو تنها بذاریم
‫- فاکتور؟ واسش فاکتور زدین؟ ‫- آره خب
‫قرار گذاشته بودیم...
‫تو برای من عشوه می‌‌اومدی!
‫- مامور مخفی بودم. ‫- تظاهر می‌کرد...
‫داره بهتر و بهتر می‌شه
‫با مشکلات بوجود آمده در کار، نیک و آدری...
‫فقط می‌تونستن دعا کنن ‫تا معجزه بشه...
‫به نفع‌تونه فرار کنین!
‫و یه نفر از نزدیکانشون...
‫به قتل برسه
‫خدای من!
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم. هی!
‫نمی‌شه صدای موج دریا ‫یا یه ‌چیز قشنگ بذاری؟
‫صدای نهنگ ‫کمک می‌کنه خوابم ببره
‫- قرص آمبین‌ـم رو ازم گرفتی، پس... ‫- می‌خوای دلیلشو بدونی؟
‫آخرین باری که آمبین خوردی رو یادت میاد؟
‫توی خواب لباس زیر منو پوشیده بودی...
‫و رفتی لابی هتل، ‫و مبل‌هاشونو آبیاری کردی
‫یادم نمیاد همچین کاری کرده باشم
‫ببین. نگهبان ازت عکس گرفته. ‫گذاشتمش قفل صفحه‌ام
‫- این من نیستم. ‫- باشه
‫گوش کن، ‫عزیزم، اگه نمی‌تونی بخوابی...
‫می‌تونیم...
‫می‌تونیم با همدیگه کتاب بخونیم
‫چند تا صفحه‌شو خوندم
‫نویسنده حالیش نیست چی داره میگه
‫عزیزم، همین نویسنده آزمون رو نوشته
‫آزمونی که واسه دریافت گواهی باید بدی
‫پلیس واقعی بودم
‫نیازی به یه تیکه کاغذ ندارم ‫که روش نوشته باشه می‌دونم چی کار می‌کنم
‫خودم خوب می‌دونم چی کار می‌کنیم!
‫ولی هر دومون قبول کردیم ‫که به کارمون کمک می‌کنه...
‫اگه فقط، می‌دونی، ‫این دوره رو بگذرونیم
‫فکر می‌کنی مشتری نداشتن‌مون ‫به‌خاطر نداشتن گواهیه؟
‫اگه هردومون گواهی بگیریم ‫فکر می‌کنم مشتری‎های بهتری نصیب‌مون بشه
‫تنها راه بیشتر مشتری گرفتن ‫بازاریابی خوبه
‫بازاریابی خوب؟ ‫مثلا روی نخ دندون اسم‌هامون رو بزنیم؟
‫- آره. ‫- شوخی می‌کنی؟ خدای من!
‫به این روش می‌گن ‫بازاریابی درهم گسیخته
‫درهم گسیخته نیست. بیشتر گیج کننده‌ست. ‫ما دندون‌پزشک نیستیم. ما...
‫می‌تونم بلندتر از دستگاه صدا حرف بزنم
‫عزیزم، بس کن!
‫باشه. فراموشش کن
‫دیگه علاقه‌ای به این کار نداری؟
‫چرا. علاقه دارم. فقط...
‫فقط تمام زندگی‌مون شده ‫حرف زدن درباره کار
‫زوج دیگه‌ای می‌شناسی که با هم کار می‌کنن ‫و واقعا رابطه‌شون خوبه؟
‫بیلی آیلیش و فینیس
‫اون‌ها خواهر و برادرن
‫ببین عزیزم، می‌دونم وقتی وارد این حرفه شدیم ‫همچین چیزی رو تصور نکرده بودیم...
‫[ماهاراجه]
‫این دیگه چیه؟
‫گوشی منه
‫هی! راجا! سلام. چه‌خبر، داداش؟
‫هی! چی کارا می‌کنی، نیک جونم؟
‫داری چمن خونه‌تو میزنی؟ ‫صدای چیه؟
‫هی، دارم حال و جت‌اسکی می‌کنم، رفیق!
‫جت‌اسکی می‌کنی ‫و همزمان با گوشی حرف میزنی؟
‫هی، نیک. داداش و رفیق من
‫ماهاراجه داره ازدواج می‌کنه!
‫اوه، فوق العاده‌ست!
‫بذار به آدری بگم. آدری!
‫اون داره ازدواج می‌کنه
‫- چی؟ ‫- اوه آره
‫ویک! تبریک میگم! ‫برات خیلی خوشحالیم!
‫ممنون! ‫یه خانم زیبا اهل پاریسه
‫می‌دونید، ‫همون‌جایی که برج ایفل هست
‫آخر همین هفته ‫توی جزیره خصوصی جدیدم ازدواج می‌کنم
‫می‌خوام تو و نیک بیاید، ‫همه هزینه‌ها با منه
‫می‌خوام شما دو تا رقاص رو وسط سالن ببینم ‫که اونجا رو به گند بکشین!
‫منظورت اینه که به آتیش بکشیم
‫نه، رفیق، من...
‫ای کثافت!
‫چی شد؟
‫شنیدی گفت ‫هزینه‌ها گردن اونه؟
‫- آخر هفته باید کار کنیم. ‫- باید بگم، برم سفر روحیه‌ام عوض میشه
‫آخرین باری که رفتیم سفر رو یادت نیست؟
‫چرا، چند نفر مردن
‫نه چـند تا خیلی آدم مردن
‫از تو نظر تو مردن پنج تا آدم خیلیه؟
‫باشه. صبر کن. ‫یه ثانیه فکر کنیم
‫- داری تسلیم میشی. ‫- باشه...
‫- داری تسلیم میشی. ‫- صبر کن
‫نه. بگو
‫باشه، قبول دارم
‫فکر می‌کنم جفت‌مون ‫به یکمی استراحت نیاز داریم
‫- استراحت؟ ‫- از این مسائل
‫- یه دقیقه هم کار نمی‌کنیم، می‌دونی؟ ‫- نه...
‫- چیزه... ‫- نه. حداقل آخر هفته رو کار نمی‌کنیم
‫کل آخر هفته رو. ‫می‌تونیم، بیا، بیا فقط...
‫ذهن‌مون به استراحت نیاز داره
‫- نمی‌تونم بگم... ‫- مو به بدنم سیخ شد! موهای بدنم سیخ شد!
‫چون قراره بریم، نه؟
‫- وای. چطوره؟ اوهوم. ‫- تصمیم خوبی گرفتیم
‫از منظره خوشتون میاد، ‫آقا و خانم شیتز؟
‫اوه. می‌دونی چیه؟ ‫ببخشید. معذرت می‌خوام. چیزه...
‫ما نیک و آدری اسپیتز هستیم چیزه...
‫ولی آره، منظره خیلی قشنگیه
‫نظرتون با یه آهنگ چیه، ‫آقا و خانم شیتز؟
‫اسپیتز هستیم، نه شیتز. خب؟
‫آره، من یه سگ پیتبول دارم، ‫یا تایلر شیتز
‫- باشه. بی‌خیال شیتز نمیشه. ‫- ته همه‌ چی یه شیتز اضافه می‌کنه
‫اهل کجایی؟
‫من اهل اروپا هستم!
‫اهل شیتزرلند؟
‫بذار پیاده بشم. ‫یعنی چی؟ ممنون!
‫باورم نمی‌شه! ‫الان میزنم زیر گریه!
‫- ما مردیم؟ اومدیم بهشت؟ یعنی... ‫- خیلی خوشگله!
‫فلامینگوها رو پوشک کردن ‫تا چمن رو خراب نکنن!
‫وای!
‫نیک و آدری!
‫- هی! رفیق خودم! ‫- هی، هی، هی!
‫- ماهاراجه! ‫- قهرمانان دریاچه کومو!
‫و خواهر و برادرم از یه مادر دیگه!
‫خدای من!
‫سلام! ‫خدای من!
‫- نگاهش کن! ‫- اوه!
‫نیک آدری، این شما و این ‫مادمازل کلادت ژوبرت
‫ژوبر
‫من آدری هستم. ‫آشنایی باهات باعث افتخاره
‫از چیزی که ویکرام گفت ‫خیلی خوشگل‌تری
‫اوه! اوه. اوه
‫- بامزه‌ست. ول کن هم نیست. ‫- اوه!
‫چهار تا؟ ‫فکر کردم دو تاییه
‫و نیک
‫- دلم می‌خواست ببینمت. ‫- باشه!
‫تبریک میگم
‫ممنون. متشکرم. ‫آره. خوبه
‫- بسه! باشه، بسه! ‫- چی شده؟
‫تمومش کن!
‫بفرمایین
‫باید بهت بگم، ‫به ‌نظرم پاریس بهترین شهر دنیاست
‫- آخرین بار کی رفتی؟ ‫- همم. راستش اصلا نرفتم
‫ولی از فیلم‌ و عکس‌ها دیدم...
‫ببین، ممنون که ما رو به عروسیت دعوت کردی. ‫خیلی خوشحالم برای ما جا باز کردیم
‫- نه بابا، چه حرفیه، رفیق! ‫- باورم نمی‌شه!
‫بابا و مامانم مردن ‫و برای همین صندلی اضافه آورده بودیم
‫- اوه! من... ‫- اوه! متاسفم
‫وحشتناکه
‫نه! شوخی می‌کنم!
‫اوه، باشه. پس میان؟
‫نه، جدا مردن، ‫ولی زنده هم بودن نمیومدن
‫چون ازشون متنفر بودم
‫- فهمیدم. باشه. این... ‫- باشه
‫سرهنگ، اسپیتزها رو می‌شناسی
‫- چی؟ ‫- سرهنگ!
‫دوستان من!
‫- خدای من! ‫- خدای من. دستت چی شده؟
‫خیلی تابلوئه؟
‫آخرین باری که دیدیمت، ‫دستِ بیشتری داشتی
‫خب، اگه مجبور بودم یه دستمو از دست بدم، ‫همین دستم می‌شد...
‫چون همین الانش هم دست ندارم
‫حالا دیگه تو سینما نیاز نیست ‫سرِ دسته صندلی دعوا کنی
‫هی، هی، هی. ‫بریم سر صحبت جدی
‫سرهنگ جلوی شلیک وایستاد ‫و جون منو نجات داد
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- یکی می‌خواسته بهت شلیک کنه؟
‫آره. یه عده از طرز کار ‫شرکت من خوش‌شون نمیاد
‫متاسفانه، با مصدومیت سرهنگ ‫نمی‌تونه با تمام قوا از من محافظت کنه...
‫برای همین ناچار شدم ‫یه رییس محافظین دیگه استخدام کنم
‫آقای لویی!
‫- نگاهش کنید. ‫- سلام، لویی!
‫و ببینید، ‫رفیقم تا دندون مسلحه
‫تا دندون مسلح. خنده داره!
‫باشه. امیدوارم چیزی پیدا نکنی
‫خدا نکنه!
‫دوست ندارم بگم
‫اگه تو و سرهنگ دست به یقه بشید، ‫من پولمو روی سرهنگ می‌ذارم
‫با دست قشنگش ‫میزنه صافت می‌کنه
‫نه؟ خوشت نیومد؟ ‫داشتم مسخره‌بازی در میوردم
‫- از آشناییت خوشوقت شدم. ‫- بریم
‫دنبالم بیاین
‫اومدیم. اومدیم
‫خیلی عالیه!
‫فرض می‌کنم تا به‌حال عروسی هندی نرفتین
‫- چرا باید همچین فرضی بگیری؟ ‫- پس رفتین؟
‫نه
‫امشب سانگیته. ‫مثل تمرین شام می‌مونه
‫و بعدش یه نقشه ورودی ‫خیلی هیجان‌انگیز و غافلگیرانه تدارک دیدیم
‫که فکر می‌کنم ‫حسابی سرگرم بشید
‫باید جواب بدم
‫ویلاتون باید همه‌چیز داشته باشه. ‫فکر کنید خونه خودتونه
‫- و ما... ‫- خداحافظ! خوش بگذره!
‫- خداحافظ. ممنون. ‫- دیگه خبری از روبوسی نیست. خوبه
‫وقتی دیدمش ‫توی میدون وندام کار می‌کرد
‫هیچی ته جیبش نبود
‫عشق در نگاه اول، ‫منظورم رو می‌فهمید؟
‫اون منو پر از...
‫- خوشبختی کرده. ‫- خوبه
‫همون خوشبختی ‫که توی چشم شما دو تا هست...
‫وقتی به همدیگه نگاه می‌کنین
‫شما خوشبختید، درسته؟
‫- ما؟ شوخی می‌کنی؟ ‫- بدون اون، بدبخت می‌شدم
‫- با اون، خوشبخت‌ترین آدم دنیام. ‫- یه روز نیست که نخوام...
‫خیلی دوستت دارم
‫همه تصمیم‌ها با اونه، ‫و من هیچ مشکلی ندارم
‫- حالا برید و خوش بگذرونید، باشه؟ ‫- خیلی ممنون
‫- خوش بگذره. ‫- باشه. خب ما...
‫- خیلی‌خب. خداحافظ، رفیق! ‫- لویی، بیا بریم
‫خدای من!
‫عجب جاییه
‫عجب جاییه!
‫نگاه کن! خدای من!
‫- اینو ببین! اینو! ‫- وای!
‫- عزیزم، چه تلویزیون بزرگی! ‫- خدای من
‫اینو نگاه کن!
‫ها؟
‫چیه؟
‫اوه!
‫سقف خونه باز می‌شه، عزیزم!
‫اینو... بخور
‫پنیر اسب تک‌شاخه؟
‫- خدای من. عزیزم، جعبه کادو. ‫- باشه
‫من یه تیکه پنیر دیگه بخورم ‫و دیگه لب نمیزنم
‫- چی؟ واسه ماست؟ ‫- گوشواره؟
‫- اوه! ‫- از اون جنس خوب‌هاست، نه؟
‫باورم نمی‌شه!
‫- واسمون آیفون خریدن! ‫- امکان نداره!
‫- ما تو عروسی‌مون چی دادیم؟ ‫- دمپایی انگشتی!
‫دمپایی انگشتی و ادویل؟
‫- ایر جردن مدل کلاسیک؟ ‫- باورم نمی‌شه!
‫سایز منم هست؟
‫اگه یه‌ چیز عجیب توش نباشه ‫نمی‌شه گفت جعبه هدیه‌ی ماهاراجه‌ست
‫- می‌ندازنت تو دردسر. ‫- قول میدی؟
‫- اوه! از جوابت خوشم اومد. باشه. ‫- هی!
‫- چیه؟ ‫- بسیار خب
‫صبر کن
‫فقط... ‫این عکس واسه همین الانه
‫- چطوری به این سرعت چاپ و قابش کردن؟ ‫- فوق العاده‌ست
‫عزیزم! ‫نوشته نیک و آدری!
‫- خدای من! بیا تخت رو ببین! ‫- اومدم، عزیزم!
‫- اوه! ‫- اومدم! اومدم! هی!
‫خدای من!
‫عزیزم!
‫- اوه! ‫- اوه!
‫- خدای من. ‫- خیلی‌خب. چی شده؟
‫نمی‌دونم واسه همچین مراسمی ‫درست لباس جمع کردم یا نه
‫- باید برم نگاه کنم. ‫- منم میام!
‫- باید برم نگاه کنم. ‫- منم میام! بریم!
‫اوه!
‫- خدای من! ‫- عالیه؛ خوبه
‫لباس‌های توئه. آره
‫می‌بینی؟
‫- تو عمرم همچین چیزی... ‫- باشه
‫- عزیزم، خیلی خوشتیپ شدی. ‫- من...
‫باورم نمی‌شه ‫همچین لباسی پوشیدی
‫- خب، خودمم تعجب کردم. ‫- بریم
‫تو رو خدا بگو ‫لباسو با خودت میاری
‫خدای من!
‫- سلام! ‫- سلام، حالتون چطوره؟
‫آدری!
‫- سرهنگ! ‫- سلام
‫- زیبا شدی! ‫- ممنون!
‫اوه، چطور انقدر خوشتیپی، رفیق؟
‫فقط با یه چشم زیرنظرت دارم، نیک
‫اوه! بهتره همینطوری بمونه! ‫خیلی‌خب!
‫در زیباترین جای دنیا ‫در زیباترین شب دنیا...
‫شما باید زیباترین خانم دنیا باشین
‫وای. خیلی خوبه ‫تک‌تک انگشتامو می‌بوسی
‫من با ده هزار تا زن عشق بازی کردم
‫هیچکدوم به اندازه تو مسحورکننده نبودن
‫خیلی‌خب. ‫بحث اعداد شوکه کننده شد...
‫ایشون شوهر منه ‫که شونزده ساله ازدواج کردیم
‫من در تمام عمر با یه زن عشق بازی کردم
‫- و به همونم گند زدم ‫- باشه
‫خدای مـ... این... تو همونی، ‫فرانسیسکو پرز، درسته؟
‫قبلا فوتبالیست بوده
‫یه بار با کله زد به بازیکن حریف ‫و طرف رو فرستاد تو کما
‫آره. می‌دونم. محکم زدمش، ‫الان نمی‌تونه پلک بزنه
‫بگذریم، از دیدنت خوشحال شدیم. ‫خب، ما دیگه...
‫خب بگو رفیق. ‫تو ماهاراجه رو از کجا می‌شناسی؟
‫خب، بعد این‌که فوتبال رو کنار گذاشتم...
‫باباش منو رییس هیئت مدیره...
‫شرکت شیزویک، شرکت‌شون، کرد
‫در ضمن، توی تور کردن ‫عروس زیباش، خانم موطلاییش، کمکش کردم
‫ولی به پای این یکی نمیرسه. خدای من
‫-باشه ‫- باشه
‫یه لحظه دیگه می‌بینمت
‫دفعه بعد بخوای باهاش حرف بزنی ‫ازت ده هزار دلار می‌گیرم
‫شوخی کردم، مردک مریض
‫چه ظرف پر و پیمونی
‫توی شهرتون غذا ندارین؟
‫اوه...
‫نه، می‌دونی، فقط، واسم عادی ‫شده شوهرم از بشقابم غذا می‌خوره...
‫برای همین عادت شده
‫ولی نه، کاملا راست میگی. ‫به این یکی نیاز ندارم
‫نه، نه، نه! برنگردون
‫نمی‌خواستم برگردونم
‫از دست آمریکایی‌ها
‫دوست داری امتحان کنی؟
‫اوه، خیلی ممنون. ‫متشکرم. شاید یه دفعه دیگه
‫- خب، آم... ‫- ممنون
‫از خانواده عروس هستی؟
‫نه، من سایرام، خواهر داماد
‫نمی‌دونستم ویک خواهر داره
‫آره
‫چقدر ارتفاع میزها پایینه!
‫کتاب می‌خونی ‫چون از عروسی این مدلی خوشت نمیاد، یا...
‫نه، می‌دونی، ‫بیشتر از آدم‌ها خوشم نمیاد
‫به خصوص این آدم‌ها
‫به‌گمونم تا وقتی ‫به کلادت و برادرت خوش می‌گذره...
‫فقط همین موضوع اهمیت داره
‫درسته. واقعا درک نمی‌کنم ‫آدم‌ها چطوری می‌تونن ازدواج کنن
‫اینکه زندگیت رو با یه آدم بگذرونی. ‫می‌تونی تصور کنی؟
‫خب، حرف از یه آدم من شد...
‫اینم از ایشون
‫نیک، سایرا
‫خواهر ویک
‫- می‌خوای... ‫- نه
‫- میل نداری؟ ‫- میل نداره
‫- نیک هستم. از آشناییت خوشوقتم. ‫- سایرا
‫در ضمن، عاشق برادرتم
‫- کنترل احساسشو نداره. ‫- درسته
‫ای‌‌ وای
‫باشه، اگه می‌خوای منو وسوسه کنی، ‫روشت جواب نمیده
‫خدای من
‫نیک. ‫داشتم به زن زیبات فکر می‌کردم
‫بازم تو
‫می‌بینم با فرانسیسکو آشنا شدین
‫و به‌گمونم هر دوتون ‫خواهر عفریته ویکرام رو دیدین
‫- چی گفت؟ ‫- عفریته
‫کنتس! تماشای کلادت ‫باید خیلی تحقیرآمیز باشه...
‫که در واقع با ماهاراجه ‫معامله رو نهایی می‌کنه
‫تابه‌حال واست سوال شده که ممکنه ‫چه کاری رو اشتباه انجام داده باشی، عزیزم؟
‫تا حالا فکر کردی اگه اینقدر بلند بودی ‫که می‌تونستی سوار ترن هوایی بشی چی می‌شد؟
‫اون کنتس سکووئه
‫نامزد سابق ویک...
‫و هم خوابگاهی قدیمی کلادته
‫هنوز دوستن؟ خیلی هم بی‌ادبه
‫خب، از اون مهم‌تر، ‫ساقدوش کلادت هم هست
‫- چی؟ ‫- آره
‫امیدوارم فیلم آموزشی رو تماشا کرده باشید ‫چون مراسم رقص داره شروع می‌شه!
‫- چه رقصی؟ ‫- الکی میرم دستشویی
‫- من نمیرقصم. تو برقص. ‫- فیلمی بدست من رسید. تو چی؟
‫یه فیلم آوردن دم اتاق
‫- یادم رفت بهت بگم. ‫- ممنون
‫خانم‌ها و آقایون، ‫لطفا در خوش‌آمدگویی به عروس کمک کنید!
‫تو می‌تونی!
‫بیا وسط!
‫خوبه، بیا!
‫زود باش، عزیزم!
‫و الان وقتش رسیده!
‫لحظه‌ای که همه منتظرش بودین
‫داماد، ویکرام گاویدان!
‫دیوانه‌واره!
‫برادر!
‫عقب! همه برن عقب! ‫کسی جلو نیاد!
‫برید عقب!
‫ویک!
‫بسیار خب، باشه
‫مرده؟
‫اون نیست. ‫ویک نیست
‫اوه، خدا رو شکر! ‫آقای لوئه
‫- کی این بلا رو سرت آورد؟ ‫- ویک کجاست؟ هی!
‫کی؟ چی؟ خدای من!
‫ویک کجاست؟
‫- کی این کار رو باهات کرده؟ ‫- کی بود؟ یادت میاد؟
‫چیز بود...
‫بگو. بگو. نمیر. نمیر!
‫- خدای من! ‫- ویک کجاست؟
‫امنه! امنه! بیاید!
‫- زود باشید! زود باشید! زود باشید! بیاید! ‫- امنه!
‫- یه حواس‌پرتیه. ‫- برای چی؟
‫برای فرار!
‫جدی میگی؟
‫منظورت چیه ‫تمام سیستم‌های ارتباطی از کار افتاده؟
‫راهشون بنداز!
‫مامور امنیتی زخمی شده. ‫فوری به مراقبت پزشکی نیاز داریم
‫خوبه
‫کمک!
‫داری اذیتم می‌کنی، پسر!
‫- رفیق! ‫- نیک!
‫نیک!
‫خیلی مسخره‌ست!
‫تا زمانی که دوربین‌های امنیتی...
‫فعال نشده جزیره رو قرنطینه کنین
‫همه مهمون‌ها توی اتاق‌هاشون می‌مونن
‫خدای من. باید این وضعیت رو پشت‌سر بذاریم ‫وگرنه سهام‌مون سقوط می‌کنه
‫برادر من ممکنه مرده باشه...
‫و تنها چیزی که برات اهمیت داره ‫سهام شرکته؟
‫اوه!
‫فکر می‌کنی وقتی خبر درز کنه ‫سرمایه‌گذارهامون چه واکنشی نشون بدن...
‫خانم کوچولوی سهامدار کوچیک؟
‫این همه پول بده تا نهنگ‌ها ‫رو نجات بده و حال زمین رو خوب کنه...
‫و اون همه پول بی‌زبون رو به باد بده
‫سرهنگ. ویک کجاست؟
‫شوهر من کجاست؟
‫پیداش می‌کنیم. ‫اونو پیدا می‌کنیم
‫ماهاراجه رو دزدیدن
‫- چی؟ ‫- خدای من!
‫- اونو کجا بردن؟ ‫- هنوز زنده‌ست
‫یکی با مسلسل اونو سوار قایق کرد ‫و به سرعت برق و باد رفتن
‫- آدم‌رباها چند نفر بودن؟ ‫- یه نفر
‫یعنی هم‌دستش ‫هنوز توی جزیره‌ست
‫صبر کن. ‫از کجا می‌دونی دو نفرن؟
‫اگه ویک دست آدم‌ربا بوده ‫و اون رو سمت قایق می‌برد...
‫یه‌نفر دیگه فیل ‫رو سمت چادر فرستاده
‫- ممنون. ‫- چهارصد نفر توی جزیره هستن
‫مظنون‌های خیلی زیادیه
‫الان کم‌شون می‌کنیم، ‫باشه سرهنگ؟
‫کلادت، چند نفر از وجود فیل ‫توی مراسم خبر داشتن؟
‫فقط هیئت مدیره
‫آره، باید هزینه انتقال فیل ‫رو امضا می‌کردیم
‫خب یعنی همه‌تون
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کنم منظورم خیلی شفاف و واضحه
‫یکی از شما هم‌دست قتل هستین
‫- مسخره‌ست! ‫- من عضو هیئت مدیره نیستم!
‫مسخره‌ست؟ ‫همه‌تون از برادرم متنفر بودین!
‫چی؟ نه، ‫من... من ویک رو دوست دارم
‫اوه، دست بردار!
‫- هیچ‌وقت منو نبخشیدی. ‫- برای چی؟
‫- برای بهم‌خوردن نامزدیت. ‫- بیخیال شو دیگه
‫یه ازدواج سنتی بین خانواده‌هامون بود
‫مسالمت آمیز جدا شدیم ‫تا اجازه ازدواج به‌ظاهر عشقی‌تون رو بدیم
‫نمی‌خواستی این ازدواج شکل بگیره ‫برای همین اون رو دزدیدی!
‫دختره‌ی آهن پرست...
‫- خانم‌ها بس کنید! ‫- آروم باشید!
‫- این شغل ماست. کار ماست. ‫- تخصص ماست
‫- و یه پرونده عادی نیست. ‫- نه
‫- شخصیه. ‫- آره، پای ویک در میونه
‫- برای من ارزش زیادی داره. ‫- پس ته‌وتوشو در میاریم
‫- صد درصد. ‫- و دلیل کارشون رو می‌فهمیم
‫و ویک رو پس می‌گیریم، باشه؟
‫این کار رو در ازای ‫قیمت ناچیز و کم ۲۵ میلیون دلار انجام میدیم
‫بیست و پنج میلیون، عزیزم. به ‌خدا قسم
‫تا ده هزار دلار هم راضی می‌شدم
‫دیوانه‌واره
‫چی کار می‌کنی؟
‫جلوی در رو می‌بندم ‫تا کسی نتونه وارد بشه
‫عزیزم، کمر درد می‌گیری
‫می‌دونی چی کمرم رو به درد میاره؟ ‫این‌که چاقو بزنن
‫قاتل می‌دونه دنبالش هستیم
‫ما قربانی‌های بعدیش هستیم. ‫تضمین می‌کنم
‫چه اتفاقی واسه ویک افتاده؟
‫آدمی به ثروتمندی اون ‫رو سر پول می‌دزدن
‫آسیب زدن بهش هیچ سود و منفعتی نداره
‫خدای من. دیگه هیچ‌جا دعوت‌مون نمی‌کنن. ‫تا آخر عمر جایی دعوت نمیشیم
‫این پنیر معتادم کرده، عزیزم. ‫نمی‌تونم ولش کنم
‫فقط... می‌شه مثل آدم ‫یه تیکه بِبُری و بخوری؟
‫نمی‌دونم چاقو کجاست
‫- خدای من! ‫- چیه؟ سردرد شدی؟
‫- آره! ‫- ببخشید
‫- کمرت درد نمی‌کنه؟ ‫- به زور سر پا ایستادم
‫- میرم ادویل بیارم. ‫- ممنون. دستت درد نکنه
‫- منم باز پنیر می‌خورم. ‫- عزیزم، همه‌شو نخور
‫باعث می‌شه... ‫تا صبح بهم میریزی
‫- راست میگی. ‫- اوه
‫و از پارچه‌ی توی چادر که روش لکه‌ی خون بود ‫و آتیشش زده بودن عکس گرفتم
‫یکی می‌خواسته ‫مدارک رو پاک کنه...
‫و مطمئنم مربی فیل بوده
‫خوب تشخیص دادی، عشقم
‫- نهایت تلاشمو می‌کنم. بیا. ‫- خیلی‌خب. ممنون
‫- یک، دو، سه، چهار. ‫- خوبه
‫یعنی باید این همه وسیله رو جابه‌جا کنم؟
‫اگه قاتل باشه چی؟
‫- قاتل که در نمیزنه. ‫- اگه مستخدم باشه چی؟
‫دستت درد نکنه! حوله نمی‌خوایم
‫نه! نه! حوله می‌خوایم. ‫لطفا بذار جلوی در!
‫ده دقیقه نمی‌شه اومدیم. ‫بازم حوله می‌خوای؟
‫هر بار میری دوش بگیری ‫۳۰ تا حوله استفاده می‌کنی
‫ببخشید. حداقل دوش می‌گیرم
‫باشه، مچ منو گرفتی
‫منم، فرانسیسکو!
‫فرانسیسکو؟
‫صبر کن، وایستا، اگه اون قاتل باشه چی؟
‫تنها چیزی که می‌خواد ‫بکشه چیز توئه!
‫هی!
‫- زود باشین! وقت نیست! ‫- یه لحظه صبر کن!
‫- داریم عجله می‌کنیم! ‫- می‌دونیم!
‫خیلی ببخشید
‫- سلام ‫- سلام
‫تو
‫خوشگله
‫خدای من. عالی شد
‫بذار جلوی در. ‫گفتی عجله کنیم
‫چی شده... ‫چه کمکی از دستمون برمیاد؟
‫- اطلاعات دارم. ‫- خب؟
‫همه فکر می‌کنن کلادت آهن پرسته...
‫اما همه از این موضوع خبر ندارن ‫که از جهت احتیاط...
‫هیئت مدیره مجبورش کرد ‫یه توافق‌نامه بی‌رحمانه امضا کنه
‫یعنی اگه ویک اونو طلاق بده، ‫هیچی بهش نمیرسه
‫- یعنی باید دوباره جابه‌جاش کنم؟ ‫- صبر کن. صبر کن. کیه؟
‫کلادتـم. ‫باید حرفم رو گوش کنین
‫باشه، یه لحظه صبر کن
‫برو تو کمد
‫خیلی‌خب، الان میایم. ‫وایستا یکم پنیر بخورم
‫خیلی‌خب. برو تو
‫نه! دستمو... خدای من!
‫- اومدم، کلادت! ‫- ببخشید! یه لحظه
‫زود باشین!
‫- سلام، کلادت. ‫- سلام
‫همه‌شون فکر می‌کنن...
‫به‌خاطر پول با ویک ازدواج می‌کنن، ‫به خصوص کنتس
‫از وقتی با ویک آشنا شدم ‫خیلی به من حسودیش میشه
‫- جدا؟ دلیلش مشخصه. ‫- تابلوئه
‫ولی با این‌وجود، دوست صمیمی‌ـم بود
‫- صحیح. ‫- درسته
‫- می‌فهمی؟ ‫- آره
‫خیلی صمیمی بودیم
‫و فکر می‌کنم بعضی وقتا ‫دلم براش تنگ میشه
‫آخ، متاسفم
‫فقط می‌خوام بدونم کی ویکِ منو دزدیده
‫هر کدوم‌شون از این قضیه ‫یه چیزی عایدشون میشه
‫- وحشتناکه. ‫- به هیچ‌کدوم‌شون نمی‌تونم اعتماد کنم
‫- تفنگ داره. ‫- تفنگ؟
‫سرهنگ برای این تنزل درجه ‫خیلی عبوس شده
‫سایرا، همیشه تشنۀ توجه بود
‫و ویک به تازگی ‫راز شرم‌آور فرانسیسکو رو...
‫کشف کرده بود
‫- چی؟ ‫- اون یه راز شرم‌آور داشت؟
‫- وای! ‫- وای خدا
‫- لازم نیست همچین کاری کنی. ‫- خیلی باحاله ولی...
‫کیه؟
‫سایرا هستم. بذارین بیام تو
‫خیلی‌خب. یه لحظه
‫- باید قایم بشم. کمد! ‫- نه، نه، نه
‫- زیادی تاریکه. ‫- بیا اینجا. زود باش
‫- همۀ وسایلش رو داره. ‫- یه لحظه، سایرا!
‫اومدم! الان میام!
‫خیلی‌خب، الان میام سراغت
‫- خیلی متاسفم. یه لحظه. ‫- الکی دارم یه سری وسایل رو جابه‌جا می‌کنم
‫- می‌دونم باید کیو زیر نظر بگیرین ‫- کیو؟
‫- کلادت! ‫- کلادت؟
‫به محض این‌که دیدمش ‫به ویک گفتم اون دختره دردسره
‫مشکوکه، خودشیفته‌ست، کنترل‌گراست...
‫و توی اون لباس قرمز، ‫خیلی بی‌کلاس میشه و...
‫ببخشید! واقعا شرمنده که وسط حرفت می‌پرم ‫ولی حس می‌کنم الان که مهمون منی...
‫بی‌ادبی باشه اگه یه تیکه از این ‫پنیرِ هنری بی‌نظیر رو بهت تعارف نکنم
‫نیک، اون... اون پنیره چی شد؟ همون بزرگه...
‫- پنیره دیگه نیست. ‫- کجاست؟
‫گذاشتمش توی شکمم
‫کل اون قالب پنیر رو خوردی؟
‫می‌خوای عذاب وجدان بهم بدی؟ ‫فکر نکنم با این کارها پنیره برگرده...
‫ببخشید. نمی‌خوام خودخواه باشم...
‫ببخشید. صبر کن. می‌دونی چیه؟
‫بذار الان یه شراب بهت بدم ‫که یه مقدار آرومت کنه
‫- بیا عزیزم. ‫- نمی‌خوامش
‫- نمی‌خوای؟ خیلی‌خب. ‫- میل ندارم
‫- گندش بزنن. ‫- کیه؟
‫- مطمئن نیستم. ‫- منتظر کسی هستین؟
‫مثل مراسم بعد از مهمونیه. ‫مردم خودشون میان
‫تو بیا برو توی اتاق خواب. ‫محض احتیاط، چون نمی‌دونم چی میشه
‫- اونجا قایم میشم دیگه. ‫- اونجا قایم بشی؟ چرا؟
‫جای خیلی تابلوییه
‫- جدی؟ - اینجا خیلی گرمه. ‫- برو اینجا. منم گرمم شده
‫دارم میام!
‫اگه قاتل باشه چی؟
‫یه جورایی دلت نمی‌خواد قاتل باشه ‫تا بلکه ما رو بکُشه؟
‫خسته شدم از این مسخره‌بازی‌ها
‫عزیزم، حالم خیلی خوب نیست
‫چه خبره؟ هان؟
‫سلام. خوشحالم می‌بینمت
‫چی شده؟
‫می‌دونم کار کی بوده
‫کی؟
‫کار فرانسیسکو بوده
‫فرانسیسکو!
‫بیشتر از ۸۵ مورد شکایت‌نامه برای بچه‌هایی ‫که تکلیف پدرشون مشخص نیست داشته
‫حدس می‌زنیم این مدت داشته از شرکت ‫پول می‌دزدیده...
‫تا خرج این بچه‌هایی ‫که به دنیا آورده رو بده
‫دروغه!
‫اون بخش مربوط به بچه‌ها نه
‫آره، اونجاش درسته. ‫من نژادم رو در سرتاسر دنیا تکثیر کردم...
‫ولی تا حالا توی زندگیم دزدی نکردم
‫- اینجا چی‌ کار می‌کنی؟ ‫- سوال خیلی خوبی بود
‫- چرا همه‌تون اینجایید؟ ‫- سایرا هم اینجاست
‫- کسی از جاش تکون نخوره. ‫- وای خدا
‫من تکون نخوردم
‫گوشی منه، گوشی منه، گوشی منه
‫- نرسیدم جواب بدم. ‫- نرسیدی جواب بدی؟
‫یه پیام صوتی برام اومد
‫ماهاراجه پیش ماست
‫اگه به پلیس خبر بدید، اون می‌میره
‫ساعت ۷:۰۰ صبح خواسته‌هامون رو بهتون می‌گیم
‫اون صدا آدم رو عصبی می‌کنه. ‫حتما قبول دارید
‫پس همه‌مون باید اینجا بمونیم، ‫درسته سرهنگ؟
‫چون قطعا یکی‌مون داره ‫با آدمربا همکاری می‌کنه
‫آره. انگیزه‌ها، فرصت‌ها
‫یکی از افراد اینجا
‫سرم یه کم داره گیج میره
‫عزیزم؟
‫عشقم، رفتی چرت بزنی؟ ‫منم خسته‌ام، پس بیاید...
‫کسی از اینجا بیرون نره، ‫تا بفهمیم کی چی‌کار کرده
‫خیلی از دیدنِ همگی خوشحال شدم
‫- ممنون که تشریف آوردین. ببخشید. ‫- اوه!
‫ای خدا! چی شد؟
‫وای خدا. نیک؟
‫- بله. ‫- نیک؟
‫بله؟
‫- نیک! ‫- آها
‫نیک، عزیزم. پاشو. پاشو! چیزخورمون کردن
‫- چی شده؟ ‫- عزیزم. وای خدا! خواب‌مون برد
‫- جدی؟ ‫- عزیزم
‫الان خوابیدیم دیگه
‫نمی‌دونم چی شد. من...
‫- زود باش! پاشو، نیک. ‫- خیلی‌خب، پاشدم. بلند شدم
‫کار کی بوده؟
‫چی؟ دیگه دارن توانایی‌هاشون ‫رو به رُخ‌مون می‌کشن
‫- زود باش! ‫- خیلی‌خب، دارم میام عزیزم
‫- پاشو! ‫- پا شدم
‫- قبل از این‌که چیزی بگی آروم باش. نه عزیزم، ‫- نمیشه چیزخورمون کنن و قسر در برن!
‫- شاید چیزخورمون نکردن. ‫- کاملا غیرقانونیه
‫شاید چون زیادی غذا خوردیم...
‫- از حال رفتیم. ‫- نیک. آدری. به موقع اومدین
‫- برای چی؟ ‫- برای چی؟
‫کارآگاه‌های واقعی رسیدن
‫کانر میلر
‫نیروی سابق ام‌آی۶ برای مذاکره ‫در گروگان‌گیری‌ها
‫وای خدا. ‫تخصصش توی پرونده‌های خبرسازه
‫اون بود که پسر رییس‌جمهور اروگوئه رو ‫از دست کارتل‌ مواد پس گرفت
‫- کتابه رو اون نوشته. کتابه رو اون نوشته. ‫- کدوم کتاب؟
‫کتاب چطور داروی رشد مو ‫برای همه جواب نمیده؟
‫کتابه! کتاب آموزش کارآگاهی‌مون
‫سلام. شنیدم یه پرونده دارید که باید حل بشه
‫سرهنگ. خیلی وقت بود همدیگه رو ندیده بودیم
‫فرانسیسکو پرز
‫هان؟
‫طرفدار دو آتیشه‌م
‫سلام
‫آقای میلر، ما هم طرفدار شماییم. ‫می‌تونیم در جریان مسائل قرارتون بدیم
‫خب، چیزایی که تا الان می‌دونیم اینه که ‫این حداقل یه کارِ دو نفره‌ست
‫دیدم که نفر اول با یه قایق ‫با ویک فرار کرد...
‫- بله. ‫- پس نفر دوم هنوز توی جزیره‌ست
‫در ضمن، محض اطلاعت‌تون ‫دیشب جفت‌مون رو چیزخور کردن
‫مطمئن نیستم چیزخورمون کرده باشن. ‫آخه چند لیوان نوشیدنی خوردیم
‫- شماها باید اسپیتزها باشید. ‫- بله
‫بله، خودمونیم!
‫آوازه‌تون همه جا پیچیده
‫- بفرما. ‫- ممنون
‫- خوشحال شدم اینو شنیدم. ‫- متاسفانه از نظر مثبت نه
‫اینم میشه
‫تا جایی که خبر دارم، آخرین باری ‫که توی همچین پرونده‌ای حضور داشتین...
‫همه مُردن؟
‫خب، اون پرونده ماهاراجه نبود
‫اون‌وقت الان حالش چطوره؟
‫- خیلی‌خب. ‫- صحیح!
‫سرهنگ هنوز اینجاست، ‫یعنی اکثر اعضای بدنش هست. پس این خبر خوبیه
‫ببینید، آقای میلر. من کتاب‌تون رو خوندم و...
‫سرهنگ، می‌خوام تمام ‫دوربین‌های مدار بسته رو چک کنم
‫همه فیلم‌ها از کامپیوتر مرکزی پاک شدن
‫آره، چون کارِ یه خودیه
‫دوشیزه ژوبر...
‫گوشی‌تون رو برای تحلیل ‫صدای پیام صوتی نیاز داریم
‫حتما. هر چی خواستید فقط بگین
‫اونا حرفه‌ای هستن. شکی توش وجود نداره. ‫پشت تلفن مختصر و مفید حرف زد
‫در ضمن بنا به دلایلی...
‫اعتقاد داریم که اون نفوذی، ‫خودشو در قالب مدیر فیل جا زده
‫الان واقعا می‌خواید ‫مظنون‌یابی کنید، خانم اسپیتز؟
‫- چرا که نه؟ ‫- باشه
‫نظرتون با این چیه؟
‫یه زن و شوهر، یکی‌شون یه کارآگاه ‫نصفه و نیمۀ پلیس نیویورک...
‫و اون یکی، آرایشگری که ‫کلاس‌های آنلاین می‌ذاره
‫با همدیگه یه آژانس ‫خصوصی کارآگاهی راه انداختن...
‫که در آستانۀ ورشکستگی قرار داره
‫و اگه بخوام همین‌جوری حدس بزنم...
‫میگم احتمالا داره روی ‫زندگی مشترک‌شون هم تأثیر می‌ذاره
‫اونا که به هر دری می‌زدن ‫تا این فعالیت ناموفق‌شون رو معتبر کنن...
‫یه دعوت‌نامۀ لحظه آخری از یه میلیاردر ‫دریافت کردن که توی عروسی‌اش حضور پیدا کنن
‫اینجا بوده که نقشه شکل گرفته
‫بیست و چهار ساعت بعد از رسیدن‌شون، ‫یه آدمربایی خبرساز اتفاق افتاده
‫از اون چیزایی که ‫توجه‌ها رو جلب می‌کنه
‫آینده شغلی رو می‌سازه
‫استدلالم چطور بود، کارآگاه‌های همکار؟
‫- تقریبا عالی بود. یعنی هیچ‌کدومش درست نبود ‫- قشنگ بود
‫ولی اون‌طور که تو به زبون میاریش، ‫داشت کم کم خوشم می‌اومد
‫- من تقریبا حرفشو باور کردم. ‫- لهجه‌ات هم که کمک می‌کنه
‫رهگیرِ تماس آماده‌ست. ‫آدمرباها هر لحظه ممکنه تماس بگیرن
‫اگه اجازه بدید، میرم به کارم برسم
‫- خیلی‌خب، گوش کن. ‫- بله عزیزم
‫پنیر خوب خوردیم. آیفون مجانی گرفتیم. ‫من از همه چی راضی‌م
‫چی میگی؟ کجا میری؟ ‫الان شنیدی اون یارو چی در موردمون گفت؟
‫- آره. ‫- هیچ‌کدوم از حرفاش درست نبودن
‫باید به اون آدما نشون بدیم ‫که نیک و آدری اسپیتز چی توی چنته دارن
‫این یارو کارش درسته. ‫فکر نکنم نیازی بهمون داشته باشه
‫- نیک، آدری. ‫- چیه؟
‫آدمربا میگه فقط با مَردی صحبت می‌کنه ‫که بهش شلیک کرده
‫بهمون نیاز دارن. خیلی‌خب. بهمون نیاز دارن
‫- بریم! ‫- بریم
‫اومدن
‫- تا یه دقیقه دیگه دوباره زنگ می‌زنه. ‫- باشه
‫باید آروم نگهش دارین ‫و به حرف بیارینش
‫- ما حداقل... ‫- چهل و پنج ثانیه لازم دارین
‫- می‌دونم. اولین بارم نیست، رفیق. ‫- تا حالا مذاکره برای گروگان‌گیری کردی؟
‫با این زن ازدواج کردم. ‫همه چیز مذاکره‌ست. از پسش برمیام
‫ممنون
‫خب، چهل و پنج ثانیه که از الان شروع میشه
‫سلام، آدمربا. حالت چطوره؟
‫تو همون مَردی هستی که موقع فرار ‫می‌خواستی جلوم رو بگیری؟
‫آره، آره، آره، مَردی که بهش شلیک کردی
‫خوشبختانه تیر بهم نخورد
‫فقط بگو چی‌ کار باید بکنیم ‫که ویک رو صحیح و سالم پس بگیریم
‫ما فقط همین برامون مهمه
‫برای پس دادنِ ماهاراجه، ‫پنجاه میلیون دلار می‌خوایم
‫پنجاه میلیون دلار کوفتی؟
‫هیس!
‫فرانسیسکو، فکر کردی داریم بازی قیمتش درسته ‫رو انجام میدیم که اعداد رو داد می‌زنی؟
‫برای فقط یه نفر، پول خیلی زیادیه
‫عالیه. رهگیری رو از دست دادیم. ‫ممنون
‫چیه؟ تقصیر منه؟ این یارو داد زد. ‫چرا داری سر من داد می‌زنی؟
‫- خطاب به من گفتی دیگه. ‫- نخیر. سر اون یارو داد زدم
‫یارو الان مست و پاتیله ‫اون‌وقت من به‌خاطرش دارم سرزنش میشم
‫اینم از تأثیر منفی روی زندگی مشترک ‫که اون آقا گفت
‫ببخشیدا! حداقل ما زندگی مشترک داریم!
‫آره، آروم باش. ما همین‌جوری صحبت می‌کنیم. ‫بچه نیویورکیم
‫میشه خونسردی‌مون رو حفظ کنیم؟
‫- بله. ببخشید. حتما ‫- آره. ما خونسردیم
‫اون پولش رو می‌خواد. ‫دوباره زنگ می‌زنه
‫- ریلکس باش. ‫- باشه
‫اینم از این. زنگ زد
‫- برو بریم. ‫- از پسش برمیام
‫چهل و پنج ثانیه دوباره از الان شروع میشه
‫ببخشید که این‌جوری شد، رفیق. ‫کلی آدم مضطرب اینجاست
‫یه نفر هم که مسته. ‫همه‌مون از این دوستا داریم
‫حالا دیگه قیمت رفت روی ۶۰ میلیون
‫میگن، عالیه. مشکلی نداره
‫فردا صبح ۶۰ میلیون دلار اسکناس ‫بدونِ شناس] غیرقابل ردگیری...
‫میاری طاق پیروزی توی پاریس، ساعت ۸:۰۰ شب
‫و منتظر بمون بهت زنگ بزنم ‫تا بقیه جزئیات رو بهت بگم
‫سلام، ببخشید. ‫خیلی عذر می‌خوام که وسط حرف‌تون پریدم
‫ولی ما یه مدرک بدون ابهام نیاز داریم ‫که بدونیم گروگان هنوز زنده‌ست
‫قبل از تبادل، ‫مدرک زنده بودنش به دست‌تون می‌رسه
‫- حله. ‫- خیلی ممنون
‫طاق پیروزی، ساعت ۸:۰۰ شب، ‫وگرنه ماهاراجه می‌میره
‫این تغییر صدایی که دادی ‫نمی‌ذاره درست بفهمیم چی میگی
‫- مکانش رو... آره. ‫- پس میشه لطفا دوباره بگی؟ کجا بود؟
‫- طاق پیروزی. ‫- محض اطلاعت، صدات این‌جوری میاد...
‫- ما اینو می‌شنویم. ‫- طاق پیروزی!
‫خیلی‌خب، ساق پیر دوزی
‫فهمیدم. همینو گفتی دیگه؟
‫حالا دیگه قیمت رفت روی ۷۰
‫۷۰ میلیون وگرنه ماهاراجه ‫به طرز دردناکی می‌میره
‫گفتی محمدعلی می‌میره؟
‫وای خدا!
‫الان ۲۰ میلیون اضافی ‫برامون خرج تراشیدی، احمق!
‫دیگه نمی‌خوام این لوده‌ها ‫توی این قضیه مشارکت کنن
‫متاسفانه آدمربا می‌خواد، ‫پس باید تحمل‌شون کنیم
‫اونا موفق شدن. ردش رو زدیم
‫- جدی؟ ‫- آها!
‫- دیدی؟ تیم لوده‌ها دوباره برنده شد. ‫- ممنون!
‫دیگه می‌تونی برگردی توی اقیانوس، میلر. ‫خودمون از پسش برمیایم
‫باید بریم پاریس. همه وسایل‌شون رو جمع کنن. ‫آماده باشید تا یک ساعت دیگه حرکت کنیم
‫عجب!
‫بعد از این‌که پول گروگان‌گیری رو دادیم ‫بیا بریم تماشای اماکن دیدنی
‫- میشه بریم؟ ‫- معلومه!
‫میشه می‌دونی چیه؟ بعد از ‫اینکه ویک رو پس گرفتیم...
‫می‌تونیم بریم عهدهای ازدواج‌مون رو ‫روی پُلِ قفل‌های عشق از نو ببندیم
‫قبوله
‫گوشی جفت‌تون رو می‌خوام
‫- گوشی‌هامون رو می‌خوای؟ ‫- چرا؟
‫- چون لو رفتن. ‫- باشه
‫پس‌شون می‌گیریم دیگه؟ ‫چون اینا نو هستن. مجانی گرفتیم‌شون
‫توی بسته‌های هدیه بهمون دادن تا...
‫- باورم نمیشه الان این اتفاق افتاد. ‫- دیگه گوشی‌هامون رو پس نمی‌گیریم
‫یه عکس خنده‌دار توی گوشی‌ام داشتم ‫ولی دیگه نابود شد
‫اینقدر به گوشی‌ها گیر ندین
‫تنها گوشی مهم، اونیه که آدمربا ‫بهش زنگ می‌زنه. بیاین
‫آماده‌اش کردم تا همه چیز رو بشنویم. ‫در ضمن یکی‌تون باید مسلح باشه
‫- آقای اسپیتز، می‌تونی تفنگ حمل کنی؟ ‫- بله
‫بهت گفتم که. عضو نیروی پلیس بودم. چیه؟
‫فکر کنم بهتر باشه دست من بمونه
‫- دست تو بمونه؟ ‫- آخه می‌دونی...
‫- چرا آخه؟ ‫- نشونه‌گیری‌ات...
‫نشونه‌گیری‌ام؟ نشونه‌گیری‌ام مشکلی نداره
‫- الان چرا جلوی این آقا میگی؟ ‫- نمی‌شنوه
‫مثل این می‌مونه که من جلوی یه سوپرمدل ‫برم بگم تو لباس لاستیکی چسب می‌پوشی
‫خب، من تفنگ رو می‌گیرم ‫چون کارم با تفنگ خیلی خوبه
‫در واقع قبلا توی ادارۀ پلیس، ‫نیکی تفنگی صدام می‌زدن. لقبم بود
‫گانگسترها آخر هفته‌ها می‌اومدن باهام ‫مشورت می‌کردن، چون تیراندازی‌ام خیلی خوبه
‫می‌گفتم نمیشه بهتون بگم. ‫نمی‌خوام کمک‌تون کنم
‫تو تفنگ رو بگیر
‫من تفنگ رو می‌گیرم. ‫گوشی هم دست منه، تو هم پول رو بیار
‫وقتی زنگ زد، ازتون می‌خوام سه تا قانونِ ‫تحویل پول گروگان‌گیری رو دنبال کنید
‫همونی که فصل ۱۲ کتابم نوشتم
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟ ‫یادته چیا بودن؟
‫شماره یک، ‫تمام دستورالعمل‌های منطقی رو دنبال کن
‫- بله. ‫- شماره دو...
‫تا گروگان رو ندیدی، ‫پول رو تحویل نده
‫دقیقا
‫و شماره سه، ‫باهاشون به یه مکان ثانویه نرو
‫عالیه. مشکلی براتون پیش نمیاد
‫دیگه برید
‫- خیلی‌خب. ‫- به سبک نیکی تفنگی. برو بریم
‫- چه باحال. ‫- بیا، اینو میدم به تو
‫باید بهم بگی کدوم خری ‫نیکی تفنگی صدات زده
‫باید بهم بگی کی با این لقب صدام نزده. ‫همه این‌جوری صدام می‌زدن
‫سنگین‌ترین کیف پولیه...
‫که تا حالا دستم گرفتم
‫نمی‌تونستن اینترنتی واریز کنن؟ ‫این کیفه وزنش زیاده
‫دست‌هام دارن اذیت میشن
‫باید دو دستی بگیرم. ‫عجیب و غریب به نظر میاد؟
‫- دست‌هات خیلی نازن. ‫- دست‌هام نازن؟ یعنی چی؟
‫- دست‌های کوچولوی نازی داری. ‫- کل خانواده‌تون دست‌های اورانگوتانی دارن...
‫جوری بار اومدی ‫که فکر کنی دست‌های غول‌پیکر عادی‌ان
‫نگفتم دست‌هات ظریفن
‫فقط گفتم چون دست‌هات خیلی کوچیکن، ‫عجیبه که بزنیم قدش
‫دست‌هام متوسطن
‫- کف دست‌های مادربزرگت مثل سگ بولداگ می‌مونه ‫- بی‌خیال
‫باید دنبال کی بگردیم؟
‫گندش بزنن، گندش بزنن، گوشی‌ـه. گوشی‌ـه
‫باشه، شروع می‌کنیم
‫رهگیری آغاز میشه
‫سلام. شب خوش، دوشیزه یا خانم یا آقا. بفرما
‫نیک، منم!
‫راجا! حالت خوبه؟
‫خب، پول رو آوردیم، ‫فقط باید بدونیم کجا ببریمش
‫فقط بهمون بگو، ‫تا از اونجا آزادت کنیم
‫چی شد؟ چی شد؟
‫اینم از مدرک زنده بودنش. ‫حالا پول رو ببر سمت وَنی که کنار جدوله
‫باشه
‫- کدوم ون؟ ‫- ون؟
‫کدوم ون رو داری میگی؟ ‫اونی که اونجاست؟
‫اشاره نکن، احمق! ‫فقط خیلی طبیعی بیا اون سمت
‫باشه. باشه. الان میام
‫هر کار غیرعادی‌ای ازتون ببینم، ‫ماهاراجه می‌میره
‫این کار رو نکن. ‫باشه، داریم میایم
‫باید بریم سمت اون وَنه
‫- اون ون؟ ‫- نه! اشاره نکن
‫از اشاره‌کردن خوشش نمیاد. اون ونی که اونجاست
‫گندش بزنن
‫سوار ون بشین
‫پول رو می‌دیم، ماهاراجه رو می‌گیریم
‫همین اطرافه
‫سوار ون شین
‫- سوار ون نشید. ‫- نرید توی اون ون
‫- این جزو قرارمون نبود. ‫- قانون شماره سه. سوار ون نشو
‫سوار ون شید ‫وگرنه به شکم جفت‌تون شلیک می‌کنم...
‫می‌برمتون حومۀ شهر ‫و میدم‌تون گرازها بخورن‌تون
‫باشه. باشه. باشه. باشه. ‫خیلی‌خب. بیا سوار ون بشیم
‫خیلی‌خب، ببخشید. باشه، باشه، باشه
‫آمریکایی‌های احمق!
‫- پول رو بدید ما. ‫- پول رو می‌دیم بهتون
‫- باشه. به روی چشم. ‫- پول رو بده بهش. پول رو بده بهش
‫- یه لحظه. یه لحظه. ‫- این دستبنده رو هم دارم
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫با خودم گفتم شاید یه موقع ‫خواستیم به یکی دستبند بزنیم...
‫ولی الان برنامه عوض میشه
‫پس کاری که می‌کنم اینه که اینو می‌زنم به اینجا ‫و اینو می‌زنم اینجا
‫حالا هر جا این کیف بره، ما هم میایم
‫فهمیدین؟ نمی‌دونم شماها کی...
‫- نه! ‫- چی شد؟
‫- الو؟
‫قطع شدیم؟
‫منتظر بمونین
‫همین الان ما رو ببرید پیش ماهاراجه ‫نظرت چی بود؟
‫دستش رو قطع کن
‫- دستم رو قطع کنه؟ ‫- چی میگی؟
‫- آره. ‫- نه! تبرچه!
‫- نه، نه، نه. کلید رو پیدا کن. ‫- می‌دونم کلیدش کجاست
‫- اینجا رو ببین. ‫- نه، نه، نه. نشونه خوبی نیست
‫- نشونۀ خوبی نیست. پیداش نمی‌کنم. ‫- جیب‌های دیگه‌ات رو چک کن
‫لعنت به این اسلحۀ روزگار! ‫به ظاهر نمی‌تونم ماشه این کلید رو بکشم
‫- چی میگی برای خودت؟ ‫- تفنگت! به این عوضی شلیک کن
‫وای خدا!
‫وای خدا، خیلی متاسفم
‫عذرخواهی نکن، عزیزم. ‫یه آدمربا رو کُشتی!
‫وای خدا
‫به این یارو شلیک کن
‫میشه بزنم توی پاش؟ ‫دیگه نمی‌خوام کسی رو بکُشم!
‫چه فرقی می‌کنه؟ ‫همین الانش هم قاتل حساب میشی!
‫نمی‌خوام قاتل چند نفر باشم
‫- تبرچه رو بردار. ‫- باشه!
‫چیه؟
‫وای خدا من!
‫عزیزم، دیگه فقط چند نفر رو نکشتی
‫قاتل تبری هستی
‫عزیزم، داره تکون می‌خوره. وای خدا
‫فکر کنم احتمالش باشه که حالش خوب باشه
‫اونا تکون‌های بعد از مرگن، عزیزم
‫یا خدا!
‫پاش روی گازه
‫- فرمون رو بگیر. ‫- وای خدا
‫گندش بزنن! خیلی حال به هم زنه. ‫بهش دست زدم. بهش دست زدم!
‫چی می‌گفتی؟ ‫حالا کی قراره خوراک گرازها بشه، ها؟
‫مُرده‌ رو گرفتی، نیک
‫آره انگار
‫مردم، برید کنار
‫وای، گندش بزنن
‫چیزی مونده که بهش برخورد نکرده باشی؟
‫- در باز شد! ‫- وای خدا. چی‌کار کردی؟
‫وای خدا! عزیزم
‫اوه اوه!
‫وای خدا
‫آه!
‫عزیزم، میله!
‫- چی؟ ‫- یه میله هست
‫صدات رو نمی‌شنوم.
‫وای خدا
‫بی‌خیال
‫خوبه، عزیزم
‫- سلام. ‫- سلام. حال همه خوبه؟
‫- ببخشید. بذارید بیام پایین. ‫- مواظب باش. وای خدا
‫- آخ! خدایا. ‫- اینجا حال همه خوبه؟
‫- وای خدا. ‫- سلام. سلام. ناهار چطور بود؟
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫نیک و آدری اسپیتز...
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫وای نه
‫قاتل‌های چاقوی پنیرخوری...
‫- صبر کن ببینم. چی؟ نه! ‫- چه وضعشه؟
‫چاقوی پنیرخوری برنداشتم. ‫پنیر برداشتم
‫چرا برداشتیش؟ ‫چرا پنیر داشتی؟
‫پنیر برداشتم چون قلیون کشیده بودم...
‫و پنیر خوبی بود
‫اون چاقو هیچ‌وقت از اتاق بیرون نرفت، نیک
‫ولی از اتاق بیرون رفته. شاید چاقو رو دزدیدن، ‫تا هر طوری شده بندازنش گردن ما
‫- اثر انگشت‌هامون همه جاش هست، نیک. ‫- دارن مزخرف میگن
‫- کار ما نبوده. ‫- تلویزیون داره چرت میگه
‫- ما اصلا همچین کارهایی ازمون برنمیاد. ‫- ما بی‌گناهیم
‫- بی‌گناهیم. ‫- این مدلی نیستیم
‫برعکسِ او.جی. سیمپسون هستیم
‫ما هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنیم
‫- قسم می‌خورم. باور کنید ‫- نه
‫سلام
‫وای خدا
‫بهتون گفتم سوار وَن نشید
‫- ما... ‫- یارو تفنگ داشت
‫- چی می‌گید؟ شما هم تفنگ داشتید. ‫- آره...
‫- از تفنگه استفاده کردم. ‫- از تفنگه استفاده کرد
‫دیدی توی تلویزیون دارن چی‌کارمون می‌کنن؟
‫- اونو کامپیوتری دستکاری کردن. ‫- آره
‫- می‌دونستم تو می‌فهمی. ‫- ممنون که متوجه شدی. به این میگن حرفه‌ای
‫کیفه آسیبی ندیده؟
‫به‌به!
‫با هم زدیمش
‫- قشنگ بود. ‫- چطور انقدر سریع پیدامون می‌کنن؟
‫خب، هفتاد میلیون دلیل دارن!
‫- آها! ‫- کیف رو بده من. کلیدش دستته؟
‫کلید؟ برای چی؟ ‫این دستبند اسباب‌بازیه
‫ببین. فقط باید این کار رو بکنم
‫خیلی‌خب. وقتی منو با این ببینن، ‫تعقیبم می‌کنن
‫درسته. ‫چیزی نیست که از پسش برنیام
‫متوجهم
‫ساعت ۱۹، توی کلیسای مادلن می‌بینمتون
‫مشکلی نداره. ‫باشه، حتما میایم
‫حرف‌های اون‌موقعم ‫در مورد کارِتون درست نبود
‫شاید با هم برابر نباشیم ‫ولی به یک اندازه شور و شوق داریم
‫الان فهمیدم
‫هورا!
‫ببین، اشتباه می‌کردم. ‫اون یارو خیلی هم بی‌ریخت نیست
‫عزیزم...
‫اگه آدمربای اصلی میلر باشه چی؟
‫گفت ساعت ۱۹ توی کلیسای مادلن می‌بینیمش
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی آدم بدها دروغ میگن
‫خب؟ اون‌وقت الان ۷۰ میلیون دلار رو ‫دودستی تقدیم یارو کردیم
‫- وای خدا. شاید حق با تو باشه. ‫- جدی میگم
‫نوچ، اشتباه می‌کردی
‫- اون کیه؟ ‫- نمی‌دونم. اون از کجا اومد؟
‫- می‌خواد صاف بره توی شعله‌ها؟ ‫- صاف رفت وسط اون آتیش‌ها
‫کیف رو برداشت
‫- نه! وای خدا. ‫- الان دیگه خیلی گیج شدم
‫- وای نه. اون یارو کیه؟ ‫- اون یارو؟
‫وای خدا
‫NE413DAN
‫ما دوباره تحت‌تعقیب‌ترین افراد اروپا شدیم. ‫بهتره فرار کنیم
‫- من اینو برمی‌دارم. باشه. ‫- اونو بردار
‫- چی شده؟ ‫- این چیه؟
‫دلاکواست ‫اون یارو خیلی دوست‌مون داره
‫از حرفاش فقط اپرا رو فهمیدم.باشه برو
‫- چطور آخه؟ ‫- سورپرایز!
‫آدری و نیک!
‫- حلقه‌های دودی میدی؟ حالت چطوره؟ ‫- سلام. کارت پستال کریسمس‌مون بهت رسید؟
‫حالم خوبه، و بله. ‫گرمکن‌های مثل هم، حرکت قشنگی بود
‫ایده من بود
‫خب ببین، یکم کمک لازم داریم
‫- کلی کمک لازم داریم. ‫- آره
‫- شما بازداشتید. ‫- نه!
‫هیچوقت نمی‌تونم بفهمم کی جدی هستی
‫به نظر جدی میاد. جدی هستی؟
‫به خاطر دزدیدن مهاراجه...
‫به قتل رسوندن محافظش...
‫دزدیدن ۷۰ میلیون دلار...
‫از بین بردن خیلی از ‫خیابونهای شهر...
‫و فکر کنم یواشکی وارد اوپرا شدن
‫- همه این کارها رو نکردیم. ‫- فقط شماره چهار و شش رو کردیم
‫برامون پاپوش دوختن
‫یه حدسی داریم که واقعا کار کی بوده
‫فقط باید یه شماره پلاک ‫رو برامون رهگیری کنی
‫هیچ چیز برام خوشحال‌کننده‌تر از این نیست ‫که کمک‌تون کنم...
‫ولی اون‌وقت مجبور میشم بلافاصله ‫همچین کمکی رو به مافوق‌هام گزارش بدم
‫وگرنه متهم به همدستی و شراکت در جرم میشم
‫یه پیشنهادی دارم. ‫می‌تونیم دست‌هات رو ببندیم...
‫بعدش می‌تونی بگی ‫مجبورت کردیم کمک‌مون کنی
‫صبر کن، صبر کن. به کی زنگ می‌زنی؟
‫به کسی زنگ نمی‌زنم
‫یه اپلیکیشن دارم ‫که اون خودرو با اون پلاک رو رهگیری کنم
‫یه اپلیکیشن برای همچین کاری هست؟
‫ای خدا. بعدش می‌تونی ‫باهاش یه آهنگ هم پیدا کنی؟
‫می‌خوام بدونم این چه آهنگیه
‫پس اپلیکیشن میگه اون کامیون ‫نزدیک یه کاخ پارک شده...
‫که حدود ۸۰ کیلومتر تا اینجا فاصله داره؟
‫ببخشید
‫میشه دماغم رو بخارونید؟
‫آخ
‫آروم‌تر
‫- ممنون. ‫- راستی، ماشینی داری که بتونیم قرض بگیریم؟
‫- کلیدش توی جیب شلوارمه. ‫- باشه
‫می‌خوای کلیدهات رو هم آدری در بیاره؟ ‫خودم برش می‌دارم
‫چی بگم؟ آدم فروتنی هستم
‫خیلی‌خب، سیب‌زمینیه یا کلید؟ ‫آخه... خیلی‌خب، برش داشتم
‫- حواس‌مون بهش هست. ‫- هی، هی...
‫توی ماشینم غذا نخورید!
‫شرط می‌بندم دلاکوا یه ماشین خفن داره
‫ببخشید
‫شب خوش، بازرس
‫- شب خوش، سرهنگ. ‫- خوشوقتم
‫پلیس داره دنبال‌تون می‌گرده
‫آره، می‌دونیم بابا. ‫سرهنگ، این کار ما نبوده
‫من می‌دونم...
‫ولی اثر انگشت‌تون ‫همه جای آلت قتل هست...
‫و فیلمش هست که با اون چاقو ‫از چادر فرار کردی
‫- آره. ‫- مزخرفاتِ همیشگیِ تعطیلات اسپیتزها
‫راستی میلر مُرده و پول رو از دست دادیم
‫این‌جوری فکر می‌کنن شما برش داشتید
‫بدتر از اون اینه که آدمرباها زنگ زدن
‫بهمون تا نصف شب وقت دادن ‫تا پول رو جور کنیم...
‫وگرنه ماهاراجه رو می‌کُشن
‫خیلی‌خب، سرهنگ، ‫میشه تا اون‌موقع برامون وقت بخری؟
‫- خیلی مرسی! ‫- ممنون سرهنگ
‫وای خدا!
‫خب، الان فهمیدیم چرا آدمربا ‫۷۰ میلیون دلار لازم داره
‫برای قبض گرمایش اینجا می‌خواد
‫بله
‫وای پسر
‫خیلی‌خب، اون خندق حدود سه متره؟
‫فکر کنم بتونم ازش رد بشم
‫نیک، سه متر یعنی ۱۰ فوت
‫من توی مدرسه رکورد پرش طول رو داشتم
‫و شوخی نمی‌کنم، اون روزا ‫از این هم بیشتر می‌پریدم
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫اون موقع چی صدات می‌کردن؟ ‫نیکی لنگ دراز؟
‫داره مسخره‌ام می‌کنی؟
‫تو نمی‌تونی بپری
‫از اینکه بهت ثابت کنم اشتباه می‌کنی ‫حس خوبی ندارم، اما این کارو می‌کنم
‫باشه؟
‫خیلی خب، از این زاویه ‫انگار بیشتر از ۳ متره
‫- وای گندش بزنن ‫- نظرت چیه؟
‫- فکر می‌کنی تو از پسش بر میای؟ ‫- میخوای من بپرم؟
‫شبتون بخیر
‫کنتس؟
‫غافلگیر شدین؟
‫آره
‫- مگه نشنیدی ما گفتیم... ‫- کنتس؟
‫وای خدا
‫ویک کجاست؟
‫فکر کنم پیش آدم‌رباها هست
‫شما آدم‌ربا نیستین؟
‫نه، نه، نه
‫من هیچ وقت چنین کاری نمی‌کنم. ‫ویکرام دوست منه
‫دوستت
‫تو عاشقش بودی
‫وای خدا!
‫من عاشق پولم
‫و وقتی شنیدم شما ۲ تا تازه کار ‫قراره با کلی پول سر و کار داشته باشین...
‫باید اونو می‌گرفتم
‫- پس تو اون چاقو رو اون‌جا نذاشتی؟ ‫- یا اون فیلم رو نساختی؟
‫یا اون شب توی ویلا یه چیزی ‫توی نوشیدنی‌هامون نریختی؟
‫- چرا اینو پیش کشیدی؟ این ربطی نداره. ‫- معلومه که ربط داره!
‫- خیلی هم ربط داره... ‫- خیلی خب! عجب!
‫- وای خدا. ‫- هی
‫۲ تا آدم بد با هم کنار نمیان
‫- یکیشون همیشه به اون یکی خیانت می‌کنه. ‫- این کلیشه‌ی این ژانره
‫- ما قبلا اینو دیدیم. باور کن. ‫- خیلی دیدیم
‫- خودتون رو نجات بده. ‫- خواهش می‌کنم
‫ایمانی؟ ماشین برای فرارمون حاضره؟
‫- بله کنتس. ‫- عالیه
‫- نه! ‫- این کارو نکن!
‫- وای خدا. ‫- خیلی واضح بهت گفتم که چی میشه
‫این کلیشه‌ای بود
‫- آره. ‫- خود کلیشه بود
‫اگه شانس بیارین، قبل از اینکه ‫بسوزین با دود خفه میشین
‫نه!
‫ای وای
‫چی؟
‫منم دورش زدم
‫وای خدا. مردن این ۲ تا عوضی ‫می‌افته گردن ما
‫بیا بریم!
‫- ما از این‌جا میپریم بیرون! ‫- خیلی خب!
‫زود باش! با هم! زود باش!
‫- وای خدا! ‫- برو، برو، برو! برگرد!
‫برو سمت پنجره! برو!
‫برگرد، برگرد!
‫لعنتی!
‫- وای خدا! ‫- حالت خوبه؟
‫- تو خوبی؟ ‫- ما غلت میزنیم
‫نه! از اون وری!
‫وای خدا، تو خیلی گنده‌ای!
‫توی ماه عسلمون هم اینو گفتی، ‫اما باید تلاشمون رو بکنیم
‫وای خدا، عزیزم! من اصلا نمی‌دونم ‫داریم غلت میزنیم که به کجا برسیم!
‫- من نمیدونم! ‫- وای خدا!
‫من کسی بودم که توی نوشیدنیمون ‫چیز ریخت
‫چی؟
‫البته تو این کارو کردی، ‫اما به ‌خاطر من بود
‫من امبین خودمو توی بسته‌ی ادویلی که ‫تو استفاده می‌کنی نگه میدارم و من...
‫من خیلی نگران شدم. ببخشید
‫همه‌اش کار خودم بود
‫عذرخواهی نکن. من باید عذرخواهی کنم
‫من خیلی بهت گیر دادم. خیلی حس بدی دارم
‫- ببخشید. ‫- نه. مهم نیست
‫بیلبوردها و کارت ویزیت نخ دندونت...
‫- کارت ویزیت نخ دندون. ‫- میدونم، و من فکر نکردم...
‫- این ایده‌ی بدی نیست... ‫- اون چیز تیغ مانند روی کارت!
‫من می‌تونم باهاش این چسب رو ببرم! ‫یکی توی جیبم دارم!
‫- کجا؟ ‫- همین‌جا تو جیب عقبم
‫صبر کن. صبر کن!
‫سعی می‌کنم پیداش کنم
‫کمکم کن. کمکم کن. بگیرش
‫بگیرش. دستتو ببر تو جیبم
‫- برو پایین‌تر. خواهش می‌کنم. ‫- گرفتمش!
‫ای خدا،‌ وای خدا!
‫مشکلی نداریم؟ می‌تونیم اینو ببریم؟
‫- داره جواب میده؟ ‫- فکر می‌کنم جواب میده
‫وای خدا!
‫من عاشقتم کارت ویزیت نخ دندون
‫من خیلی عاشقتم. خواهش می‌کنم
‫آره! آره!
‫آره!
‫پا رو باز کن
‫- بازش کردم! ‫- زود باش! بیا بریم!
‫وای نه!
‫- چه کار می‌کنی؟ ‫- وای خدا
‫بیا اینو بگیر. من به پنجره شلیک می‌کنم
‫وای خدا!
‫وای خدا! این یه تفنگ فرانسویه!
‫عزیزم!
‫- نه. ‫- چی؟
‫نه!
‫عزیزم! عاشقتم!
‫وای خدا
‫- چی؟ ‫- نه!
‫- نه، نه نه! ‫- نه، نه، نه، نه!
‫لعنتی!
‫نیک
‫این بار من رانندگی می‌کنم
‫باشه
‫شوخیت گرفته؟ من نمی‌تونم...
‫باز تو رانندگی می‌کنی، عزیزم
‫- ببخشید. ‫- عیب نداره
‫خانم‌ها و آقایون...
‫من کاراگاه لوران دلاکوا هستم
‫۱۵ دقیقه پیش اینترپل ‫کنترل این پرونده رو به دست گرفت...
‫و من رو به عنوان مسئول گروه ویژه انتخاب کرد
‫باشه، متوجهیم، اما چرا اینترپل ‫یهویی دخالت کرد؟
‫به‌ خاطر شدت جرائم
‫چندین قتل، یه آدم‌ربایی...
‫نابودی قدیمی‌ترین کافه‌ی توی فرانسه...
‫بستن یه طرفدار اپرای خیلی خوش‌تیپ
‫وای خدا
‫خیلی خب، اما چرا باید باور کنیم که ‫تو می‌تونی نیک و آدری اسپیتنز رو پیدا کنی؟
‫چون من اونا رو پشت خط دارم
‫- سلام؟ کسی اون‌جا هست؟ ‫- بله، آدری
‫همه جز...
‫کنتس و دوست ترسناکش؟
‫ویکرام رو پس بدین، هیولاها!
‫- شما پول رو گرفتین. ‫- آره، ما پول رو داریم
‫و اگه می‌خواین اونو ببینین، ‫بهتره به آدم‌ربا بگین...
‫که مهاراجه رو به رستوران جولز ورن ببره
‫چی؟ چی چی؟
‫رستوران جولز ورن
‫رستوران جولز ورن؟ آها...
‫- ژول ورن. ‫- اوه
‫نیمه شب توی سکوی بازدید برج ایفل
‫بله
‫منظورت چیه؟ برادرم پیش ما نیست
‫- چرت نگو! ‫- پیش یه نفره که اون‌جاست
‫پس کاری که زنم گفت رو انجام بدین. ‫نیمه شب، ماهاراجه،‌ زنده
‫و کاراگاه، ما سعی کردیم ‫ماشینت رو روشن کنیم...
‫اما نتونستیم، برای همین اون‌جا ولش کردیم
‫چی؟
‫ما یه لامبورگینی دزدیدیم. ‫می‌تونی...
‫وقتی کارمون تموم شد اونو برداری
‫باشه
‫وای خدای من. خیلی خوشگله
‫چرا این‌قدر لباسهای شیک پوشیدین؟
‫ما توی اینترنت خوندیم که باید ‫برای این‌جا لباس درست حسابی پوشید
‫یه بار به‌خاطر این‌که من شلوارک پام بود ‫ما رو توی یه رستوران راه ندادن
‫- بقیه کجان؟ ‫- آره
‫ما کل رستوران رو خریدیم ‫که کسی مزاحممون نشه
‫متوجی دلیل انجام این کار ‫توی یه جای عمومی...
‫اینه که آدم اطرافمون باشه؟
‫- اصلا این لباس‌ها رو از کجا آوردین؟ ‫- و تو موهاتو آرایش کردی؟
‫ببینید، ما به یه مشکلی بر خوردیم
‫یه خندق آبی بود و بعد ما... ‫من لازم نیست خودمو توجیه کنم
‫ما کسی هستیم که سوال می‌پرسه. فهمیدین؟
‫- سوالات رو بپرس. ‫- بیاید مظنونین رو بررسی کنیم، باشه؟
‫راحت باشین
‫بیاید با سایرا گاویدان شروع کنیم
‫من؟
‫من از تو دفاع کردم
‫اصلا از تو خوشم اومده بود
‫میدونم. ما هم خیلی از تو خوشمون اومده بود. ‫تو خیلی باهامون خوب رفتار کردی
‫ما کارمون همینه
‫دزدیدن برادرم؟
‫- اون داره ناراحت میشه. ‫- می‌بینم. اون جلوی منه
‫دیوونه شدی؟
‫- ادامه بده، آدری. ادامه بده. ‫- ادامه میدم
‫مشکلی نیست، سایرا
‫فرانسیسکو، رییس هیئت مدیره
‫و اگه ماهاراجه نباشه، ‫می‌تونی هر چه‌قدر بخوای پول اختلاس کنی...
‫تا هزینه‌ی اون شکایت‌های حضانت رو ‫برای ۲۰۰۰ بچه‌ی خودت بدی
‫نظرت چیه که بکنیمش دو هزار و یکی؟
‫گمشو
‫خوک حال بهم زن
‫کلادت ژوبرت
‫ژوبر
‫یه فروشنده‌ی پاریسی ‫که بدجوری محتاج پوله
‫فکر نمی‌کنی اگه پول می‌خواستم ‫باهاش ازدواج می‌کردم؟
‫با اون قرارداد ضمنی که هیئت مدیره ‫بهت داده امضا کنی نمی‌تونستی
‫سرهنگ چی؟ ‫انگیزه‌ی اون چیه؟
‫خب، شاید اون از کار کردن برای پولدارا ‫خسته شده چون شما خیلی مسخره‌این
‫یا شاید سرهنگ به پول ‫نیاز داشته که برای خودش...
‫یه دست مصنوعی بخره
‫من در موردش تحقیق کردم. خیلی گرون نیستن
‫- چه‌قدر مثلا؟ ‫- ۲۰ تا ۳۰ هزار تا
‫همین؟ شاید بهتر باشه من چنین چیزی بگیرم
‫باید قبلش یه بازوت رو از دست بدی
‫من برای بازوم اونو نمی‌خواستم
‫خیلی خب، ما همه رو بررسی کردیم
‫کار کی بوده؟
‫عشقم!
‫- هی، هی، هی. ‫- وای
‫از من خواسته شده که به همه‌ی شما...
‫این بمب خفن رو نشون بدم
‫وای خدا
‫مواد منفجره‌اش کافیه که کل ‫این برج رو منفجر کنه
‫پس باید پول‌ها رو توی آسانسور ‫بذارین و اونو بفرستین به طبقه‌ی بالا
‫وقتی که مبلغ پول ‫بررسی شد، اونا...
‫وای خدا، اسمش چیه؟ ‫اون بیلبیلک بمب؟
‫- چاشنی راه دور؟ ‫- آره، همون
‫اونا می‌فرستنش پایین ‫و ما می‌تونیم بریم
‫و باید عجله کنین، چون...
‫- وای نه! ‫- وای خدا، نیک!
‫نیک، نیک‌، نیک. پول ‫رو باید بذاری توی آسانسور
‫- همین حالا! ‫- نه
‫- نه؟ ‫- منظورت از نه چیه؟
‫- چه کار می‌کنی؟ ‫- فکر نکنم اونو منفجر کنن
‫نیک، الان واقعا می‌خوای از روی ‫یه حدس تصمیم بگیری؟
‫- به من اعتماد کن. ‫- نیک!
‫داداش!
‫نه، مشکلی پیش نمیاد، ماهاراجه
‫کسی که این کار رو کرده، ‫خیلی تمرین داشته، درسته؟
‫چون اون آقای لوی حرفه‌ای رو کشته
‫ما اینجا عجله داریم
‫نه، نه، نیک، نیک!
‫ما می‌دونیم آدم‌ربا مهارت‌ ‫زیادی هم توی هک داشته...
‫و به اون فیلم دسترسی پیدا کرده ‫و تغییرش داده
‫زود باش، نیک!
‫اون می‌دونست کجا آقای لو و ویک ‫رو در پشت صحنه‌ی عروسی پیدا کنه...
‫تا بتونه جا به جایی رو انجام بده
‫- اما عزیزم... ‫- نیک! الان منفجر میشم!
‫با همه‌ی این تخصص‌ها...
‫وای خدا، نیک!
‫این آدم باید یه کتاب بنویسه
‫وای خدا، نیک!
‫هزاران تحقیق نشون داده ‫که آدم‌رباها کاری نمی‌کنن...
‫که به دست آوردن باج اونا رو ‫به خطر بندازه
‫فصل ۹، بخش ۳، نوشته شده ‫توسط آقای کانر میلر
‫تو کتاب رو خوندی
‫کلش رو خوندم، عزیزم، ‫خیلی مزخرف بود
‫باید اینو امتحان کنی. خیلی خوبه
‫تو بدجوری منو ترسوندی
‫اون چی بود؟
‫چی؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتم
‫چطور قبل اینکه اون ماشین منفجر بشه ‫ازش اومدی بیرون؟
‫نیومدم بیرون
‫من وارد یه محفظه‌ی تیتانیومی ‫ضد بمب که روی صندلی عقب بود شدم
‫یه مرگ علنی. بهترین راه برای اینکه ‫خودش رو از لیست مظنونین حذف کنه
‫آره. اما همه چیز طبق نقشه‌ی ‫تو پیش نرفت، مگه نه؟
‫آدمت چمدون رو چند لحظه ‫قبل از فرار گرفت
‫و بوم
‫همسر سابق طماع وارد میشه
‫۷۰ میلیون دلار پول زیادیه...
‫حتی برای یه کنتس
‫برای همین اون ایمانی رو می‌فرسته ‫که از دزدها دزدی کنه
‫- کی؟ ‫- ایمانی
‫- کی؟ ‫- ایمانی... دستیار...
‫کنتس که... مثل اون بخند
‫مجبورم؟
‫انجامش بده
‫- آها. ‫- آره
‫حالا فهمیدن
‫بعد اون میاد...
‫و پول باج رو از چنگت در میاره
‫حتما خیلی برات دردناکه بوده
‫اگه کتابم رو خوب خونده بودی...
‫یادت هست که افشای هویت مجرمی ‫که قبلش ناشناس بوده...
‫جون همه‌ی کسایی که چنین چیزی ‫رو میدونن رو به خطر میندازه
‫که یعنی...
‫من باید همه‌تون رو بکشم
‫وای خدا!
‫گری؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫من سوزانم
‫- میدونی کیه؟ ‫- اصلا
‫من و گری ۱۰ سال پیش وقتی خارج از ‫کشور درس می‌خوندم این‌جا همو دیدیم...
‫و ما به هم قول دادیم که اگه ‫هنوز عاشق هم بودیم...
‫و کس دیگه‌ای رو پیدا نکردیم...
‫ما نیمه شب امشب وسط ‫برج ایفل همو ملاقات کنیم
‫و من هنوز خیلی عاشقشم
‫کسی از شما گری ـه؟
‫دستت رو بیار پایین، فرانسیسکو
‫وای خدای من!
‫وای!
‫وای خدا!
‫آماده شو
‫فقط اینو مونده بگم که...
‫از ملاقات باهاتون خوشحال شدم
‫اون هنوز اون بیلبیلک بمب رو داره!
‫آدری!
‫وای خدای من!
‫نه! برنامه‌ی من این نبود!
‫تصمیم‌گیری‌های اشتباهت ‫هیچ پایانی نداره،‌ مگه نه؟
‫نیک! باورم نمیشه من این کارو می‌کنم
‫تفنگم رو بگیر
‫صبر کن! تو به گلوله‌هاش نیاز داری. ‫اونا توی جیبم هستن
‫ای کثافت
‫- ته جیبته، آره؟ ‫- آره
‫سوزان، زخم کارآگاه رو فشار بده
‫یه جور نمایشه که باید ‫تماشاچی هم بازی کنه؟
‫خوشحالم بزرگترین طرفدارم ‫می‌تونه اینو ببینه
‫راستش دیگه مثل قبل ‫طرفدارت نیستم
‫حیف شد،‌ چون من قراره ‫آخرین درسم رو یاد بدم...
‫چطور می‌تونی برج ایفل ‫رو منفجر کنی و گیر نیفتی
‫تو هیچ وقت چنین کاری نمی‌کنی
‫فقط یه چیزی هست که بیشتر از شاهدها ‫ازش متنفرم...
‫فرانسوی‌ها
‫وقتی اون در باز بشه هر کسی ‫که داخلشه میمیره، فهمیدین؟
‫نیک!
‫نه،‌ نیک! نه، نه! نه!
‫نیک! اوه!
‫[تو به ما چند تا آیفون ‫بدهکاری - نیکی تفنگی]
‫گیر کرده
‫- اینو در بیارین. حس آسیب‌پذیر بودن دارم! ‫- این جلیقه سایز متوسطه
‫تو از ۱۴ سالگی سایزت متوسط نبوده!
‫خواهش می‌کنم بس کن! ‫این جلیقه رو از من در بیارین
‫حالت خوبه؟
‫سیگار الکتریکی‌مو می‌‍‌خوام
‫- باشه. ‫- توی جیبم
‫جیب راستم
‫- این؟ ‫- نه، نه
‫وای نه. اونکه آلتته
‫- پیداش کردی. ‫- آره، پیداش کردم
‫فکر نکنم این برای کسی که تیر خورده ‫بهترین چیز باشه...
‫اما راحت باش
‫بروکلین داره میاد
‫- متوقف شد! ‫- اوه!
‫وای خدا!
‫اه!
‫اون چیز کوفتی رو ببر!
‫برو عقب، وگرنه این پول میفته پایین
‫حرفت رو باور نمی‌کنم
‫چطور بدون این‌که ضربه مغزی بشی ‫این ‌کارو می‌کنی؟
‫موهبت خداست!
‫دیگه هیچوقت چشمک نمیزنه
‫- نیک! ‫- ما داریم میایم، عزیزم
‫بذار من به این رسیدگی کنم
‫اوه!
‫شاید... دچار یه ضربه‌ی مغزی خفیف شده باشم
‫- اینو درش بیار! ‫- ما الان منفجر میشیم!
‫من نمی‌دونم چه کار کنم!
‫همه چی مرتبه، عزیزم!
‫نیکی دو تفنگی اومده!
‫تیرم به چیزی خورد؟
‫تو به بیلبیلک بمب شلیک کردی، عزیزم!
‫خوبه! منم همون رو نشونه رفته بودم!
‫اوه!
‫وای عشقم
‫حلقه. حلقه‌های عشق
‫باشه. حالا دیگه از تفنگ‌ها برای ‫چیز دیگه استفاده می‌کنیم، آره، داداش؟
‫دوستات که پدرشون در اومد. ‫نوبت توئه
‫چی شده؟ چی شده؟
‫خوبه
‫کجا داری میری؟ عزیزم!
‫آدری!
‫عزیزم!
‫چیزی نیست، عزیزم! نجاتت میدم! صبر کن!
‫حتما یادم رفته فصل لگد به صورت رو بخونم
‫وای خدا
‫بیا اینجا
‫وقتشه که پولها رو به باد بدم، عوضی
‫نه!
‫بیا پیشم!
‫نه!
‫نه، نه، نه. خوبه
‫کار بقیه رو تموم کنین
‫خوبه
‫- اون چی بود؟ ‫- واقعا حس و حالمون رو خراب کرد
‫هی، میلر!
‫حق با همسرم بود
‫کتابت مزخرف بود
‫اون هیچ وقت تیرش خطا نمیره
‫خیلی متاسفم!
‫- حالا تیرت خطا رفت؟ ‫- خیلی ببخشید، عزیزم!
‫گندش بزنن!
‫خدا لعنتت کنه! منو نشونه گرفتی یا اونو؟
‫اون، باور کن! راست میگم!
‫- فقط به اون شلیک کن! ‫- لعنتی!
‫- خیلی خب. ‫- بهش شلیک کن!
‫من به آخر طنابم رسیدم، منظورم رو می‌فهمی؟
‫چرخ‌هام الان دارن حرکت می‌کنن. ‫اونا دارن میچرخن
‫وای خدا. باشه
‫گفتی هیچ وقت تیرش خطا نمیره؟
‫فکر کنم همه نمی‌تونن به خوبی تو باشن
‫از سفرت لذت ببر، میلر
‫وای خدا
‫بخوابین روی زمین!
‫خدایا!
‫پاریس خیلی عجیبه
‫این بار دیگه مرد
‫- اون کاملا مرده. ‫- دیگه کارش تمومه
‫چطور این فکر به ذهنت رسید؟ ‫چطور انجامش دادی؟
‫- من نمیدونم... ‫- تو خیلی باهوشی
‫همین‌جوری به ذهنم رسید. ‫من گفتم وای! عشقم اون‌جاست!
‫تو معرکه‌ای! کارت حرف نداشت
‫ممنون. نمی‌دونم چطوری انجامش دادم، ‫خیلی ترسناک بود
‫- چی؟ ‫- ما الان یه تیم هستیم
‫- نه،‌ نه. اونو دورش کن. ‫- کاریش نداشته باش. ناراحت میشه
‫- برو عقب. ‫- میرم عقب
‫تو کارت خوب بود. اما اگه میشه ‫برو عقب تنهامون بذار. ممنون
‫- عزیزم. ‫- چیزی نیست. من عاشقتم، عزیزم
‫این...
‫گذشته از تمام اینا ‫شب پاریسی قشنگیه
‫آره
‫آره. سلام!
‫- نیک! آدری! ‫- سلام! شما بازم موفق شدین!
‫- ویک من خیلی بابت پول متاسفم. ‫- آره، ما عذرخواهی می‌کنیم
‫پول زیادی رو انداختیم دور
‫فکر می‌کنم پاریس از صمیم قلب ‫ازت تشکر می‌کنه
‫نگرانش نباش. مهم اینه که هیچ کدوم از ‫دوستام چیزیشون نشد، آره؟
‫البته جز آقای لو
‫آره، درسته
‫لو کیه دیگه؟
‫وای نه. چه اتفاقی برای تو افتاد؟ ‫چرا خونریزی داری؟
‫این خون نیست. حناست
‫توی این جنب و جوش امشب ‫حتما مالیده شده
‫خدا رو شکر. من توی امشب ‫تحمل حادثه‌ی دیگه‌ای رو ندارم
‫دیگه خواهش می‌کنم از خون خبری نباشه
‫- باور کن فکر کردم خونه. ‫- من خیلی خسته‌ام. شما چی؟
‫آره
‫- الان چی داری زیر لب میگی؟ ‫- یه چیزی با عقل جور در نمیاد
‫ببخشید. این با عقل جور در نمیاد
‫سایرا، ببخشید...
‫تو گفتی طی جنب و جوش امشب حنایی شدی؟
‫درسته
‫جالبه
‫چرا جالبه؟
‫آره، چرا جالبه؟
‫من تو رو در رقص ابتدایی ندیدم
‫و تو بعد از اومدن فیل ‫سر و کله‌ات پیدا شد
‫آره
‫رفته بودم یه نوشیدنی بگیرم
‫عزیزم، من یه آرایشگر مو هستم، ‫و یه چیزایی در مورد رنگ سرم میشه...
‫وقتی حنا خشک بشه...
‫پخش نمیشه
‫ببخشید. من نمیدونم چی داری میگی
‫اون چیزی که روی لباس ‫فیل‌بان دیدم خون نبود
‫حنا بود
‫و حنای تو بود که شب قتل ‫فرصت خشک شدن پیدا نکرد
‫وای خدا!
‫کار خواهره بوده!
‫عجب!
‫این دیوونگیه! ‫مگه ما این صحبتها رو نکرده بودیم؟
‫من عاشق برادرم هستم. ‫چه دلیلی داره که من...
‫شاید به‌خاطر اینکه والدینت ‫به اون کسب و کار خانوادگی رو دادن...
‫با این‌که تو باهوشه بودی...
‫و اون یه جت اسکی‌بازه که میخواد رپر باشه ‫و هیچ مهارتی نداره؟
‫البته قصد بی‌احترامی نداشتم
‫حس کردم یکمی بی‌احترامی شد بهم
‫و برای همین دلیل نبود که ‫سعی کردی توی بمبئی اونو بکشی؟
‫تو!
‫خب، والدینم در مورد یه چیزی حق داشتن
‫اگه میخوای یه کاری درست انجام بشه...
‫باید خودت انجامش بدی
‫سایرا!
‫نه!
‫عزیزم این بیچاره دیگه بازویی براش نمونده!
‫وای!
‫توی شهر من نه
‫آره! عشق خودمی!
‫ممنون، عزیزم
‫من یه لحظه میرم که...
‫چیزی نیست. خوب میشی
‫تو کارت عالی بود، رفیق. ‫تو محافظ شماره‌ی یک منی
‫و دلیلش فقط این‌ نیست که ‫قبلی به فنا رفت
‫بهتره امسال اون بیخیال کوانزا بشی
‫وقتشه بازوی مصنوعی بگیری!‌ مگه نه؟
‫- آره؟ ‫- آره!
‫چیزیت نیست
‫- حالت چطوره، جوون؟ ‫- چطوری؟
‫- من خوبم. ‫- لوران مرد خاصیه. مگه نه؟
‫ما وقتی از بیمارستان بیای بیرون ‫میریم با هم شام می‌خوریم
‫پاریس دوباره جادو کرد
‫امیدوارم بهتر شی
‫- خیلی خب. ‫- بهشون بگیم؟
‫- آره! ‫- بچه‌ها. ما تصمیم گرفتیم با هم فرار کنیم
‫- این تصمیم هوشمندانه‌ایه. ‫- این فوق‌العاده‌ست
‫خوش به حالتون
‫آره، اعضای خانواده ‫رو دعوت نمی‌کنیم، اما...
‫من جونم رو مدیون شما هستم
‫اوه، ما فقط خوشحالیم که هر دوی شما ‫حالتون خوبه
‫و واقعا ممنونیم که یه ماجراجویی ‫رو برای ما فراهم کردین...
‫آره
‫که هیچ وقت فراموشش نمی‌کنیم
‫- اوه. ‫- آره
‫- پس فکر کنم بی‌حساب شدیم. به سلامت. ‫- به سلامت!
‫- فعلا ‫- خداحافظ!
‫راستی شرمنده که خواهرت ‫روانی از آب در اومد
‫نگرانش نباش. اون خیلی آشغاله
‫- آره، آشغال بود. ‫- آره
‫- خیلی خب. ‫- عزیزم، من واقعا حاضرم که بریم خونه
‫- آره، منم همین‌طور. ‫- من واقعا آماده‌م
‫ولی قبلش باید یه کاری بکنیم
‫- به من اعتماد کن، باشه؟ ‫- چی؟ باشه
‫- سرهنگ رو ببینیم. حالت خوبه؟ ‫- سرهنگ!
‫این بازو رو از دست نمیدی؟
‫قفلش کن. ما انجامش دادیم
‫حالا ما برای باقی عمرمون ‫به هم قفل شدیم
‫من هیچ وقت نمی‌خوام به کس دیگه قفل بشم.
‫منم همین‌طور، عزیزم. تو...
‫- شیتز! ‫- چی؟
‫نیک و آدری شیتز!
‫- اون یارو هلیکوپتریه هستی؟ ‫- این‌جا چه کار می‌کنی؟
‫بگیرش. گوشی رو بگیر!
‫سلام؟
‫معلومه که با هم بی‌حساب نشدیم. ‫هلیکوپتر من رو بردارین!
‫هر جایی میخواین برین! ماه عسلی که ‫حقتونه رو برین! و یکمی هم پول بهتون میدم
‫- چی؟ ‫- پول؟ یه کیف...
‫شوخی نیست؟
‫- وای خدا. ببین! ‫- آره
‫به نظر میاد توش به اندازه‌ی کافی پول هست. ‫ممنون
‫فقط ۱۰ میلیونه! همه‌شو یه جا خرج نکنین!
‫اما اگه همه‌اش رو خرج کردین...
‫کیفش رو بفروشین
‫اون سه میلیون می‌ارزه!
‫- این چرم دایناسوره! ‫- وای خدا!
‫دایناسور؟ ما نمی‌تونیم اینو قبول کنیم! ‫بیخیال!
‫میدونی چیه؟ ما اینو می‌گیریم. ممنون
‫به کارتون ادامه بدین! خداحافظ!
‫اولین کاری که میخوای بکنی چیه؟
‫می‌خوام ببوسمت!
‫باورم نمیشه!
‫- عزیزم. ‫- عشقم
‫ماه عسلی که همیشه لیاقتش رو داشتیم
‫- دقیقا. ‫- بالاخره بهش رسیدیم
‫باورت میشه چه‌قدر خوش‌شانسیم؟
‫از اون نوشیدنی‌ها لذت می‌برین؟
‫- چی... ‫- شوخیت گرفته؟
‫کیف رو بدین به من
‫چی؟
‫- کیف. اون کیف رو بدین به من. ‫- اینو میخوای؟
‫- آره، مشکلی نیست. ‫- کیف رو بهش بده
‫لهجه‌ات چی شد پس؟
‫توی جرسی جاش گذاشتم
‫بیا یه مکالمه‌ی متمدنانه داشته باشیم
‫امیدوارم دیگه هیچ وقت نبینمتون، شیتزها!
‫- وای خدا! ‫- وای خدا!
💢تماشای آنلاین فیلم و سریال با برنامه اندرویدی💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢viralmoviee (وایرال مووی)💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢دریافت برنامه از سایت goviralmoviee.com (وایرال مووی) 💢